Tężnie w Inowrocławiu to zespół tężni solankowych, usytuowanych w Parku Solankowym w Inowrocławiu, w województwie kujawsko-pomorskim, otwartych w 2 połowie XX wieku. Jest to druga co do wielkości tężnia w Polsce i trzecia otwarta.

Tężnia w Inowrocławiu została ostatecznie otwarta w 2001 roku po pracach trwających od 1994 roku, choć propozycja jej budowy padła już w 1984. Ma ona kształt dwóch połączonych ze sobą wieloboków o obwodzie 300 metrów i wysokości 9 metrów. Na szczycie, podobnie jak w Ciechocinku, znajduje się taras widokowy, z którego można podziwiać panoramę miasta i Parku Solankowego.

Pompowana na szczyt tężni solanka spływa po tarninie, którą wyłożone są jej ściany i pod wpływem wiatru i słońca powstaje naturalny solankowy aerozol. Zasięg oddziaływania tężni szacowany jest na 300 metrów, a zalecane jest przebywanie w odległości minimalnej od tężni (około 30 m) nie dłużej niż 15-30 minut.

Przebywanie w pobliżu tężni pomaga osobom chorym na nadciśnienie tętnicze, choroby układu oddechowego, stany ogólnego wyczerpania. Wskazane jest również dla osób zdrowych, gdyż wzmacnia odporność i zabezpiecza przed chorobami.

źródło: wikipedia.org